கடந்த இருபத்தி நான்கு மணி நேரத்துக்குள் மாத்திரம் அமெரிக்கா தனது ஐந்து அதி சக்தி வாய்ந்த போர் விமானங்களை இழந்திருக்கிறது.
-
F-15E ஸ்ட்ரைக் ஈகிள் (F-15E Strike Eagle): ஈரான் எல்லைக்குள் தாக்குதல் நடத்தியபோது சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டது. இதில் இருந்த ஒரு வீரர் மீட்கப்பட்ட நிலையில், மற்றொரு வீரரைத் தேடும் பணி தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.
-
A-10 தண்டர்போல்ட் II (A-10 Thunderbolt II): ஈரான் வான் பாதுகாப்புப் படையினரால் தாக்கப்பட்டதில் பலத்த சேதமடைந்தது. இதன் விமானி குவைத் வான்பரப்பில் விமானத்திலிருந்து குதித்து (Eject) தப்பினார், பின்னர் அவர் பத்திரமாக மீட்கப்பட்டார்.
கூடுதல் தகவல்கள்:
-
இந்த விமான விபத்துகளில் சிக்கியவர்களை மீட்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த இரண்டு UH-60 பிளாக் ஹாக் (Black Hawk) ஹெலிகாப்டர்களும் ஈரானிய தாக்குதலுக்கு உள்ளானதாகக் கூறப்படுகிறது.
-
குவைத்தில் தரைதளத்தில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு CH-47 சினூக் (Chinook) ஹெலிகாப்டர் ஈரானிய ட்ரோன் தாக்குதலில் அழிக்கப்பட்டதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
மார்ச் மாத தொடக்கத்தில் இருந்து தற்போது வரை அமெரிக்கா ஈரானுடனான இந்தப் போரில் மொத்தம் 7 விமானங்களை இழந்துள்ளதாகச் சர்வதேச ஊடகங்கள் (CNN, Washington Post) செய்தி வெளியிட்டுள்ளன. இதில் கடந்த 24 மணி நேரத்தில் நடந்த இந்த இழப்புகள் மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஈரானிய பாராளுமன்றத்தின் சபாநாயகர் அண்மையில் சமூக ஊடகங்களில் ஒரு பதிவை இட்டிருந்தார், அதில் அவர் இப்படி குறிப்பிட்டிருந்தார்.
“எம்மைப் குண்டுவீசித் தாக்குவதன் மூலம் நீங்கள் முழு ஈரானையும் ஒன்றிணைத்துள்ளீர்கள். ஈரான் இப்போது ஒரு குடும்பமாக உள்ளது. நீங்கள் ஈரானுக்குள் நுழைந்தால், இந்த முழுக் குடும்பத்தையே எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். கைகளில் ஆயுதங்களுடன் ஏழு மில்லியன் இளைஞர்கள் உங்களுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.”
டொனால்ட் டிரம்ப் ஆற்றிய மிரட்டல் உரைக்கு இது சிறந்த ஒரு பதிலடி என்பது தெளிவாகிறது.
“ஈரான் எமது நிபந்தனைகளை ஏற்காவிட்டால், நாம் ஈரானை குண்டுவீசி கற்காலத்திற்குத் தள்ளுவோம்.” என்றார் ட்ரம்ப்
ஐக்கிய நாடுகள் சபை என்றொரு அமைப்பு காலாவதியாகிப்போனதை உலகம் இப்போது உறுதியாக நம்பத் தொடங்கியுள்ளது. ஒரு நாட்டின் ஜனாதிபதி இன்னொரு நாட்டின் பொதுமக்களின் குடியிருப்புப் பகுதிகள் மீது குண்டுவீசுவது பற்றிப் பகிரங்கமாகப் பேசுகிறார், இது மனிதநேயத்திற்கு எதிரான ஒரு தெளிவான குற்றமாக இருந்தும் ஐநா சபை மௌனம் காக்கிறது. இருப்பினும், முன்னாள் அமெரிக்கக் கேணல் டேவிஸ் அண்மையில் இப்படி குறிப்பிட்டிருந்தார்
“அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஒன்றிணைந்தாலும் கூட, ஈரானை அழிப்பது சாத்தியமற்றது. அணு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தினால் ஒழிய, அமெரிக்காவிடம் அந்த இராணுவத் திறன் இல்லை.”
அவர் இன்னொன்றையும் கூறினார் “அமெரிக்கா ஒருபோதும் அணு குண்டுகளைப் பயன்படுத்தாது.”
அப்படியாயின், அமெரிக்கா எப்படி ஈரானை அழிக்கும்? வெறும் 200 வருட கால வரலாற்றைக் கொண்ட அமெரிக்கா, 6,000 வருட கால நாகரிகத்தைக் கொண்ட ஈரானை மீண்டும் கற்காலத்திற்கு அனுப்ப விரும்புவது கேலிக்குரியது. நேற்றுCNN தளத்தில் இரண்டு கட்டுரைகள் வெளியாகின. ஒன்று புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் எட்வர்ட் என்பவரால் எழுதப்பட்டது. அவரது விரிவான கட்டுரையின் பகுப்பாய்வில்:
ஒரு வகையில், டிரம்ப் தனது உரையின் மூலம் அமெரிக்காவின் தோல்வியை அறிவித்துள்ளார். அவர் இதற்கு இரண்டு காரணங்களைக் குறிப்பிட்டார்: முதலாவதாக, போரிலிருந்து வெளியேற வழி தெரியாமல், தான் எப்போது வேண்டுமானாலும் வெளியேறலாம் என டிரம்ப் கூறுகிறார்; இரண்டாவதாக, தனது நட்பு நாடுகளைத் தவிக்கவிட்டுச் செல்ல அவர் எண்ணுகிறார்.
ஐரோப்பிய நாடுகள் எதிர்மறையான எதிர்வினைகளைக் காட்டத் தொடங்கியுள்ளன. ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய நாடுகளாகத் தாம் இனி அமெரிக்காவுடன் இல்லை என அறிவித்து வருகின்றன. ஆஸ்திரியா “யுத்தத்திற்காக அமெரிக்கா எமது வான்வெளியைப் பயன்படுத்த நாம் அனுமதிக்க மாட்டோம்.” என்று தெரிவித்தது. போலந்து “நாம் அமெரிக்காவிற்குப் பேட்ரியட் (Patriot) ஏவுகணைகளை விற்க மாட்டோம்.” என்கிறது. அத்துடன் பிரான்ஸ் அதிபர் மக்ரோன் “இராணுவ பலத்தின் மூலம் ஹோர்முஸ் நீரிணைப்பைத் திறந்து வைத்திருப்பது சாத்தியமற்றது. அவ்வாறு செய்யக்கூடிய இராணுவ பலம் உலகில் எங்கும் இல்லை.” என்கிறார்.
ஐரோப்பிய ஒன்றியமும், ஐரோப்பிய நாடுகளும், நேட்டோ போன்ற நட்பு சக்திகள் கூட அமெரிக்காவின் உறவை மெல்ல அறுக்கத் தொடங்கியுள்ளதை காண முடிகிறது. அது இந்த போரோடு மட்டும் முடியப் போவதில்லை என்றும் ஆரூடம் கூற முடிகிறது.
இது ஒரு யுத்தத் தோல்வி மட்டுமல்ல. அமெரிக்காவுக்கு பெரும் ராஜதந்திர நெருக்கடி. இராஜதந்திரத் தோல்வி.
ஒரு புறம் அமெரிக்கத் தலைவர் தனது வாயால் உலகின் வெறுப்பை சம்பாத்தித்துக்கொண்டே செல்லும் அதேவேளை ஈரான் அதிபரின் உரைகள் இராஜதந்திரம் மிகுந்த கருத்துக்களால் உலகைக் கவர்ந்து கொண்டிருகின்றன. அமெரிக்க மக்களுக்கு எழுதப்பட்ட கடிதம் அதற்கொரு சிறந்த உதாரணம்.
இதற்கிடையில், அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஈரானில் பல பொதுமக்களின் உட்கட்டமைப்புகளைத் தாக்கியுள்ளன. கரஜ் (Karaj) நகரில் ஒரு பாலம் அழிக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவின் வரலாற்றை விடப் பழமையான ஒரு வைத்தியசாலை அத்துடன் ஒரு ஆராய்ச்சி ஆய்வகம் தரைமட்டமாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த முட்டாள்தனத்தைப் பற்றி அமெரிக்க இராணுவ நிபுணர் மெக்ரிகோர் இப்படி கூறுகிறார்.
“பொதுமக்களின் உட்கட்டமைப்புகளைச் சிதைப்பதன் மூலம் ஈரானை அழி முடியும் என அமெரிக்கா நினைத்தால், போர்முறையில் எனது வாழ்நாள் அனுபவம் முழுவதும் ஒரு பொய்யாகும். இது சாத்தியமே இல்லை.”
ஈரான் சும்மா இருக்கவில்லை. “ஈரானிடம் இனி இராணுவ பலம் இல்லை” என டிரம்ப் கூறிக்கொண்டிருக்கும் போதே, இஸ்ரேலை நோக்கி ஒரே நேரத்தில் நூறு ஏவுகணைகள் ஏவப்பட்டன. ஈரானிய ஏவுகணைகள் நீர் இணைப்புகளைத் துண்டித்ததால் டெல் அவிவ் நகரில் இன்று மூன்று வீதிகள் நீரில் மூழ்கின. இன்று ஒரு முழு கட்டடமும் இடிந்து விழுந்தது, ஆனால் உயிரிழப்புகள் குறித்த எந்தச் செய்தியையும் வெளியிட இஸ்ரேலிய இராணுவம் மறுத்து வருகிறது. ஏபிசி நியூஸின் (ABC News) இராணுவ நிபுணர் “இந்த யுத்தத்திற்குப் பிறகு ஈரான் நிச்சயமாகத் தனது சொந்த பலத்துடன் மீண்டும் எழும். ஆனால் ஈரான் இஸ்ரேலுக்கு ஏற்படுத்திய சேதம் மிகவும் பாரதூரமானது, அமெரிக்காவின் உதவி இல்லாமல் இஸ்ரேல் தனது பழைய நிலைக்குத் திரும்ப 40 ஆண்டுகள் எடுக்கும்.” என்கிறார்
ஐரோப்பாவினதும் ஆசியாவினதும் பங்குச் சந்தைகள் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளன. எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்துள்ளன. லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரியின் (King’s College London) பேராசிரியர் ஆண்ட்ரியாஸ் கிரீக் அல்-ஜசீராவிடம் இப்படி கூறுகிறார்.
“யுத்தத்திற்குப் பிறகு அல்ல, இப்போதிலிருந்தே ஐரோப்பிய அத்துடன் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் தமக்கெனத் தனித்தனி கூட்டணிகளை உருவாக்க வேண்டும். அவர்கள் இனி அமெரிக்காவுடன் இருக்க முடியாது.”
ட்ரம்ப்பின் கட்டளைகளுக்குப் பணியாத அமெரிக்க இராணுவ உயர் அதிகாரிகள் வரிசையாக நீக்கப்பட்டு வருகிறார்கள். எப்ச்டைனின் வழக்கை விசாரித்து வந்த அமெரிக்காவின் சட்ட மா அதிபரையே தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி நீக்கி விட்டார்.
எந்த நாட்டின் அதிகாரத்தை மாற்றபோவதாக இந்த யுத்தத்ததை தொடங்கினார்களோ அந்த ஈரான் நாட்டின் அதிகாரத்தை பாதுகாக்க மக்கள் ஒன்றுபட்டு வெற்றியடைய செய்திருக்கிறார்கள். மாறாக ட்ரம்பும், நெதன்யாகுவும் சொந்த நாட்டின் அதிகாரத்தை மாற்றிக்கொண்டிருகிறார்கள். தமது சொந்தக் கதிரைகளை பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியாமால் திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களின் சொந்த மக்களே அவ்வாட்சியைக் கவிழ்க்க வாய்ப்புத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு அதிகாரத் தற்கொலைக்குள் தம்மைத் தாமே தள்ளி இருக்கிறார்கள்.
அதாவது, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் வீழ்ச்சியின் விளிம்பில் உள்ளது. ஈரானிய அரசாங்கத்தைக் கவிழ்ப்பது பற்றிப் பேசி அமெரிக்கா இந்தப் போரைத் தொடங்கியது, ஆனால் “அரசாங்க அமைப்பு” (Government System) என்ற கருத்தே ஈரானில் உருவானது என்பதை டிரம்ப் உணரவில்லை. இவர்கள் பதுங்கு குழிகளில் ஒளிந்து கொள்ளும் நாகரிகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல. அமெரிக்க வீரர்களைப் போல, ஈரானிய ஏவுகணைகளுக்குப் பயந்து கத்தார் அல்லது ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் உள்ள ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல்களுக்கு இவர்கள் ஓடுவதில்லை. இனி சாவுக்கு துணிந்த தேசமாக எழுந்து நிற்கிறார்கள் ஈரானியர்கள்.
ஈரான் ஒரு சமச்சீரற்ற (Asymmetric) போரை நடத்தி வருகிறது. வழக்கமான இராணுவ வழிகளில் இந்தப் போரை வெல்ல முடியாது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். இதற்காக அவர்கள் 25 ஆண்டுகளாகத் தயாராகி வருகிறார்கள். ஆங்கிலத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு:
“நீங்கள் தோற்காமல் இருந்தால், நீங்கள் வெற்றி பெறுகிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.” (You are winning, if you are not losing.)
ஈரான் அதைத்தான் செய்கிறது. அவர்கள் மரபான அர்த்தத்தில் “வெற்றி” பெற முயற்சிக்கவில்லை; அவர்கள் தோற்காமல் வெறுமனே உயிர்வாழ்கிறார்கள். இதன் மூலம் தோற்காமல் இருப்பதன் மூலம் ஈரான் வெற்றி பெறுகிறது; அதேவேளை முழுமையான வெற்றியைப் பெற முடியாமல் இருப்பதன் மூலம் இஸ்ரேலும் அமெரிக்கத் தரப்பும் தோற்றுக்கொண்டிருக்கிறது.
இறுதியாக “காற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் உன்னிடம் இல்லையென்றால், மிளகாய்த்தூளுடன் விளையாடாதே!” என்று ஒரு முதுமொழி உண்டு
அமெரிக்கா இன்று செய்துகொண்டிருப்பது அதையேதான். ஈரானின் புவியியல் அத்துடன் அதன் போர் வியூகங்கள் எனும் காற்றைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரியாமல், அமெரிக்கா யுத்தம் எனும் மிளகாய்த்தூளைத் தூவ முயல்கிறது. அது இறுதியில் அமெரிக்காவின் கண்களையே பதம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் போரில் ஈரானைத் தோற்கடிப்பது இனிச் சாத்தியமில்லை. இதன் பொருள் என்னவென்றால், போரின் முடிவில் ஆயிரக்கணக்கான இழப்புகள் இருந்தபோதிலும், ஈரானே இறுதியில் வெற்றியாளராக இருக்கும்.
இந்த யுத்தத்தில் ஈரான் நேரடியாக தனித்து போரிட்டு வெற்றியீட்டி வருகிறது. உடனடி பொருளாதார நெருக்கடி உலக நாடுகளுக்கு இருக்கும் ஆனால் இதன் நீண்ட கால அரசியல் நலன்களை உலகமே அனுபவிக்கப் போகிறது.
முதலாளித்துவ ஏகாதிபத்தியத்தின் வீழ்ச்சி ஈரானின் வெற்றியில் இருந்தே தொடங்குகிறது.
வீழ்த்தப்படும் எதிரிகளின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தது அல்ல. குறிப்பாக, ஒரு வல்லரசுக்கும் ஒரு பிராந்திய சக்திக்கும் இடையிலான மோதலில் வெற்றியின் இலக்கணம் முற்றிலும் மாறுகிறது. வியட்நாம் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா கற்றுக்கொண்ட அதே பாடத்தை, இன்று ஈரானுடனான மோதலிலும் உலகம் காண்கிறது.
1. சமச்சீரற்ற போர்த்திறன் (Asymmetric Warfare)
ஈரானைப் பொறுத்தவரை, அதன் ராணுவ பலம் என்பது அமெரிக்காவுடன் நேருக்கு நேர் நின்று போர் புரிவதல்ல. மாறாக, அமெரிக்காவை ஒரு தேக்க நிலையில் (Stalemate) வைத்திருப்பதே அதன் மிகப்பெரிய வியூகமாகும். ஈரானின் ஆட்சி அதிகாரம் வீழ்த்தப்படாமல் இருப்பதும், அதன் பிராந்திய செல்வாக்கு குறையாமல் இருப்பதும் ஈரானுக்குப் பெரிய வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.
ஈரானின் தாரக மந்திரம்: “நாங்கள் அழியவில்லை என்றால், நாங்கள் வென்றுவிட்டோம்.”
2. அமெரிக்காவின் ‘வெற்றி’ சவால்
அமெரிக்க தரப்புக்கு இந்த மோதலில் வெற்றி என்பது ஈரானின் அணுசக்தி திட்டத்தை முற்றிலுமாக முடக்குவது அல்லது அந்நாட்டின் ஆட்சியை மாற்றுவது என்பதாகும். ஆனால், பல தசாப்த கால பொருளாதாரத் தடைகள் மற்றும் ராணுவ அழுத்தங்களுக்குப் பிறகும், இந்த இலக்குகளை எட்ட முடியாமல் போவது அமெரிக்காவிற்கு ஒரு மறைமுகத் தோல்வியாகும்.
ஒரு மல்யுத்த வீரர் ஒரு சிறிய வீரரைத் தூக்கி எறிய முயன்று, பல மணிநேரம் கழித்தும் அந்தச் சிறிய வீரர் இன்னும் களத்திலேயே நின்றுகொண்டிருந்தால், அந்தப் பெரிய வீரரின் பலம் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது. இதுதான் அமெரிக்காவின் தற்போதைய நிலை.
3. பிராந்திய செல்வாக்கு மற்றும் ‘நிழல்’ போர்
ஈரான் தனது நேரடி ராணுவத்தை விட, லெபனான், ஏமன் மற்றும் ஈராக் போன்ற நாடுகளில் உள்ள தனது ஆதரவு அமைப்புகள் (Proxies) மூலம் அமெரிக்காவின் பிடியைத் தளர்த்துகிறது. இந்த அமைப்புகள் மூலம் அமெரிக்காவின் கவனத்தை வெவ்வேறு திசைகளில் சிதறடிப்பதன் மூலம், ஈரான் தன்னை தற்காத்துக் கொள்கிறது.
அமெரிக்கா தனது அதிநவீன ஆயுதங்களால் ஈரானை ஒருபோதும் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதை உலகம் உணரத் தொடங்குவது, அமெரிக்காவின் உலகளாவிய ஆதிக்கத்திற்கு (Hegemony) விடப்படும் சவாலாகும்.
4. பொருளாதார மீண்டெழும் திறன்
அமெரிக்காவின் ‘அதிகபட்ச அழுத்தம்’ (Maximum Pressure) என்ற கொள்கை ஈரானின் பொருளாதாரத்தைச் சிதைக்க முயன்றது. இருப்பினும், ஈரான் சீனா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற நாடுகளுடன் புதிய உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு உயிர் பிழைத்துள்ளது. இந்தத் தப்பிப்பிழைக்கும் திறன், அமெரிக்காவின் பொருளாதாரத் தடைகள் இனிமேல் ஒரு கூர்மையான ஆயுதம் அல்ல என்பதை நிரூபிக்கிறது.
முடிவுரை
சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஈரான் ஒரு ‘தற்காப்புப் போரை’ (War of Attrition) நடத்துகிறது. அமெரிக்கா போன்ற ஒரு வல்லரசுக்கு ஒரு சிறிய நாட்டைப் பணிய வைக்க முடியாமல் போவது அதன் தோல்வியின் அடையாளமாகும். ஈரான் வீழாமல் ஒவ்வொரு நாள் நீடிப்பதும், வாஷிங்டனின் அதிகார பலத்தின் மீதான நம்பிக்கையை உலக அரங்கில் குறைத்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
தோற்காமல் இருப்பதே ஈரானின் வெற்றி; வெற்றிபெற முடியாமல் இருப்பதே அமெரிக்காவின் தோல்வி.
இந்த இணையத்தளம் AI தொழில்நுட்பத்தின் துணையுடன் செயற்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது என்பதை அன்பான வாசகர்களுக்கு தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம்.
